به كمال مخلوقات خود دارد . بله اين نكته هست كه قاعدهء لطف ايجاب مىكند حال كه او خلق كرده است ، مسير كمال مخلوقش را به وضوح برايش فراهم كند ، و اسباب و عللش را در اختيارش بگذارد . انسان اگر اين مسير را بپيمايد و از برنامه‌هايى كه در طول كمالش قرار دارد با جديّت عبور كند ، انسان كاملى مىشود . همانگونه كه تمام موجودات ناقص و كامل دارند ، انسان نيز كامل و ناقص دارد . راستى كمال انسان به چيست و به چه انسانى انسان كامل گفته مىشود ؟ . در نگاه قرآن و روايات انسان كامل انسانى است كه جميع فضايل اخلاقى را به تناسب در وجود خود رشد دهد . اگر برخى را بگيرد و از برخى ديگر غافل شود درست شبيه كسى است كه از نظر جسمى عضوى از اعضايش رشد كند و اعضاى ديگر از رشد باز ماند ، مثلا بينى او رشد كند ولى ساير اعضايش متوقف شود . بنابر اين كمال انسان به اين است كه لباس فضايل اخلاقى را به تن كند و از جميع رذايل نفسانى دورى گزيند . با توجه به مطالب فوق ، يكى از بزرگترين نمونه‌هاى بارز انسان كامل وجود مقدّس هء حضرت زينب كبرى عليها السلام است . او كسى است كه تمام فضايل انسانى را در وجود مبارك خود رشد داده بود . اينك به يكى از مهمترين نشانه‌هاى انسان كامل كه در وجود اين بانوى بزگوار تجلّى داشت توجّه كنيد : عبادت مهمترين مرحلهء رسيدن انسان به كمال ، رابطهء او با خداى متعال است . اگر كسى تمام فضايل انسانى را در وجودش داشته باشد ؛ امّا رابطه‌اش با خداى متعال بر قرار نباشد هرگز نمىتواند به كمال برسد .